W niniejszym badaniu analizuje się wplyw infrastruktury sanitarnej na frekwencję studentów w szkolach wyższych na obszarach wiejskich Nepalu z wykorzystaniem modelu promocji zdrowia (HPM) Noli Pender. Badania, prowadzone przez okres sześciu miesięcy w formie obserwacji zajęc, grup fokusowych oraz analizy tekstów, wykazaly, że zle warunki sanitarne, niebezpieczna woda, brak prywatnych toalet oraz niewlaściwa higiena menstruacyjna tworzą bariery poznawcze i fizyczne, które obniżają frekwencję, koncentrację oraz poczucie wlasnej skuteczności w analizie tekstów literackich. Nieproporcjonalny wplyw absencji spowodowanej menstruacją na uczennice. Z drugiej strony lepsze warunki sanitarne zwiększają poczucie bezpieczeństwa, godności i gotowości intelektualnej uczniów. Nauczyciele, którzy stosują empatyczne, skoncentrowane na spoleczności metody pedagogiczne i normalizują rozmowy na temat higieny, pomagają zmniejszyc poczucie wstydu, budowac pewnośc siebie uczniów oraz wspierac zbiorową sprawczośc. Uczniowie wykazują się odpornością pomimo przeszkód, a tę odpornośc można wykorzystac poprzez wspierające metody nauczania. Badanie wskazuje, że warunki sanitarne są kwestią pedagogiczną, a nie tylko zdrowotną, oraz że inwestycje w infrastrukturę mają kluczowe znaczenie dla jakości edukacji i krytycznej umiejętności czytania i pisania.